پگاه دختری است که ده سال است ویراستاری می‌کند. خواهرهایش ازدواج کرده‌اند و خارج از کشور زندگی می‌کنند. او از همان سال‌های قبولی در دانشگاه، با وجودی که تهران زندگی می‌کرده، خوابگاه می‌گیرد. نسیم دوست صمیمی اوست که در خوابگاه و موقع سیگارکشیدن‌های پنهانی باهم آشنا شده‌اند، اما اتفاقی می‌افتد که او را از نسیم هم دور می‌کند. پگاه مدام با خودش در گفت وگو است و مدام گذشته‌اش را با حسرتی پنهان مرور می‌کند. چرا پدر تازه درگذشته‌اش به او افتخار نمی‌کرد؟ چرا دوستش به او خیانت کرده؟ چرا زندگی روی خوشش را به او نشان نمی‌دهد و چرا باید برای هر کارش به دیگران جواب پس بدهد. این رمان پر از چراهای ذهنی یک دختر در آستانه سی سالگی در جامعه امروزی است. داستان خیلی هیجانی ندارد اما دنیای ذهنی شخصیت اصلی و البته نثر مرتب و کلمات به‌جا و دیالوگ‌های کوتاه و گویای آن مخاطب را به دنبال خودش می‌کشاند. حجم کم و ریتم مناسب اثر هم یکی دیگر از ویژگی‌های خوب رمان است.