این مجموعه چهارده داستان را دربردارد. «شست دالی»، «فصل شکار»، «محاق»، «لاک‌پشت»، «خوشبختی ذوزنقه‌ای»، «ایستگاه هشتم» و... عنوان تعدادی از داستان‌های مجموعه است. ناشر درباره‌ی این مجموعه آورده است: «داستان‌های مجموعه‌ی خواب با چشمان باز عمدتاً در فضاهای فراواقعی در مرز میان خواب و رویا، در سایه‌روشن عقل و جنون رخ می‌دهند. در این مجموعه نویسنده توانسته است با قرار دادن شخصیت‌هایی متفاوت در فضایی فراواقعی، متکی بر عناصر بومی و محلی، جهان معنایی ویژه‌ی داستان‌هایش را پایه‌ریزی کند. آدم‌های این مجموعه شاید از رویارویی با مرگ یا ایجاد ارتباط با دیگران زخم‌خورده و آسیب‌دیده‌اند اما این رویارویی با مرگ نه‌تنها آن‌ها را به حضور معنادارشان در جهان هستی آگاه کرده است که همچون فانوس، نوری از آگاهی بر دنیای اطراف‌شان افکنده است و گستره‌ای از جهان معنا را به روی‌شان گشوده است.» در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «مادرشان فکر می‌کرد تنها باعث‌وبانی مرگ آدم‌ها خون است. انگشت‌شان که می‌برید، دستمال را با نیرویی که از جایی ناپیدا توی انگشت‌های استخوانی‌اش جمع ‌می‌شد، روی بریدگی آن‌قدر فشار می‌داد تا جیغ‌شان را در می‌آورد. ایمانی راسخ داشت که همه‌ی مردم یا از کم‌خونی می‌میرند یا از پر‌خونی. می‌گفت بدا، بدا به حال کسی که خونش بوی آسمان بشنود یا رنگ زمین تشنه ببیند.»