دختری ایرانی در پاریس" به قلم "شمسی عصار"، خاطراتی مملو از نوستالژی دوران گذشته است. خواننده اگر خود هم دور از وطن نزیسته باشد، به راحتی می‌تواند توصیفات او از زندگی در خارج از کشور و به طور کلی حس بی‌قراری یا بی‌ریشه بودن را از خلال نگارش دقیقش درک کند.
آغاز کتاب "دختری ایرانی در پاریس" بسیار جالب است، زیرا "شمسی عصار" بینش و افکار خود را در مورد ورود به پاریس با خواننده به اشتراک می‌گذارد و متوجه تفاوت‌های زیاد میان تربیت سنتی خود و آزادی تازه‌یافته‌اش می‌شود و همچنین چالش‌های زندگی تک و تنها در یک مکان جدید، یافتن کار و بالاتر از همه، یافتن خود را در می‌یابد.
او اولین ملاقات‌هایش را با افراد بزرگی به یاد می‌آورد که در پاریس با آنها مواجه شده و زندگی و فلسفه‌های آنها را خلاصه می کند و در مورد مرگ آنها یا نحوه ارتباطش با این افراد نیز صحبت می‌کند. طوری که تابلوی رنگینی از جذابیت‌های پاریس دهه 50 در برابر چشمان خواننده قرار می‌گیرد.