سوزان سونتاگ نگاهی عمیق و فلسفی به ادبیات و هنر دارد که او را فراتر از منتقدان دانشگاهی قرار می‌دهد و چنان شور و حرارتی در آثارش هست که در نوشته‌های کم‌تر ژورنالیستی دیده می‌شود. از ویژگی‌های آثار سونتاگ این است که چنان به عمق اثر نفوذ می‌کند که خواننده را وادار به مراجعهٔ چندباره به آن می‌کند تا بتواند با لذت بیش‌تری باز هم آن را تجربه کند و همچنین ارجاع‌های او به آثار دیگر چنان هوشمندانه است که مخاطب را با طیف وسیعی از آثارِ ݣݢادبی و هنری آشنا می‌کند و او را ترغیب می‌کند به آن‌ها نیز مراجعه کند و جهان فکری و تجربهٔ هنـری خود را گسترش دهد و این آخرین کتابِ سونتاگ بی‌شک از هر نظر در اوج است.