اگزیستانسیالیسم معرف مرحله‌ای سرنوشت‌ساز در تاریخ فلسفه غرب، و به طور کلی، تاریخ تفكر است. اصطلاحی است عام برای آن دسته از متفكرانی كه طبیعت وضع انسانی را مسئله اساسی فلسفه می‌دانند. به نظر نویسنده اظهار این كه در قلب هز اگزیستانس غیر عقلانیت بنیادین وجود دارد، انتقاد كوبنده‌ای را علیه یكی از اصلي‌ترین و دامنه‌دارترین فرض‌های سنت غربی وارد مي‌سازد، انكار عقلانیت. انكار قابل فهم بودن واقعیت از سوی اگزیستانسیالیسم، اصولی را از بین مي‌برد كه این اصول به بنیان نهادن نهادهایی از قبیل علم، دین و اخلاق كمك كردند. به موجب این امر، اگزیستانسیالیسم راهگشای گرایش پست-مدرن كنونی در تفكر غربی، در كنار انكار معیارهای عینی برای تفكر و عمل، گشته است.