اسلاوی ژیژک کتاب «درنگیدن با امر منفی» را در عصر پست‌مدرن و کمی بعد از فروپاشی کمونیسم در بلوک شرق و در واکنشی انتقادی به ناسیونالیسم و لیبرال‌دموکراسی و نیز سوفیست‌های پسامدرن نوشته است. ژیژک در کتاب «درنگیدن با امر منفی» از فلسفه، به‌مثابه کنشی رادیکال در عصر بعد از فروپاشی دیگری‌های بزرگ، دفاع می‌کند و معتقد است که نسبی‌گرایی پست‌مدرنیستی و عقب‌نشینی‌های محافظه‌کارانه هیچ‌کدام واکنشی درست و مطلوب به مسائل سیاسی و اجتماعی و فرهنگی این زمانه نیستند و به‌جای آن‌ها باید به فلسفۀ کانت و هگل برگشت و وجه رادیکال فلسفۀ آن‌ها را احضار کرد. کتاب «درنگیدن با امر منفی» با مثال‌ها و ارجاعاتی به عرصه‌های متنوع، از فیلم نوآر گرفته تا فلسفه و اپرا و فرهنگ عامه، همراه است و همچنین، آن‌چنان‌‌که معمول آثار ژیژک است، در شرح و بسط مباحث فلسفی و نظری خود از روانشناسی ژاک لاکان وام می‌گیرد.