ابوالفرج رونی شاعر دورۀ دوم حکومت غزنویان است. اطلاعات دربارۀ او و حوادث و سوانح زندگی‌اش بسیار اندک است. در منابع نزدیک به روزگار حیات این شاعر، اشارات چندانی در این زمینه نیامده است. در بیشتر تذکره‌هایی هم که نامی از او برده شده، اشارۀ زیادی به احوالش نشده است؛ اما دیوان وی در دستیابی به برخی ویژگی‌های شخصیتی و احوال و زندگی‌اش منبعی مهم و شایسته است که تا حد زیادی تاریخ عصر او و روابطش را با ممدوحان می‌نمایاند. نامش در همۀ تذکره‌ها، ابوالفرج است. مولد و منشأ او، رونه یا رون است و همۀ تذکره‌نویسان در این‌باره اتفاق نظر دارند. اما اختلاف در موقعیت جغرافیایی رونه است؛ زیرا برخی آن را در سیستان یا لاهور و برخی در نیشابور گفته‌اند. دیوان فعلی ابوالفرج شامل 71 قصیده، 4 قطعه، 3 غزل و 45 رباعی است که در حدود 1749 بیت می‌شود.