کتاب با هدف تشخیص و پیگیری الگوهای روایی و تصویری در هفت فیلم بلند سینمایی اصغر فرهادی در مقام نویسنده و کارگردان نوشته شده و می‌کوشد به چند پرسش پاسخ دهد: 
۱- آیا رابطه‌ای میان سینمای کلاسیک و فیلم‌های فرهادی وجود دارد؟ 
۲- آیا رابطه‌ای میان سینمای واقع گرا و فیلم‌های فرهادی وجود دارد؟ 
۳- آیا این دو الگو در هر فیلم او به شکل توأمان قابل تشخیص است یا نه، و در هر دو صورت به چه شکل می‌توان ساختار کلی روایت را در فیلم‌های او توضیح داد؟ 
کتاب در پاسخ به این سه پرسش به الگوهای روایی و بصری فیلم‌ها می‌پردازد و می‌کوشد معیاری برای درک این الگوها به دست دهد.