زازی در مترو در سال ۱۹۵۹ منتشر شد و در زمره آخرین رمان‌های کنو به حساب می‌آید که با آن به شهرتی جهانی رسید. ایده اولیه نویسنده رمانی پلیسی بود اما، در عمل، به داستانی کمدی‌فانتزی تغییر شکل یافت، هرچند ردپای ماجراهای پلیسی در بخش‌های مختلف کتاب به چشم می‌خورد. زازی دختربچه‌ای است که زبانی تلخ دارد و خویی تند و سری پر سودا و دلی بی‌باک که سعی می‌کند خودش را ‌آدم‌بزرگ و پوست‌کلفت نشان دهد. مادرش او را برای دو روز به دایی‌اش در پاریس می‌سپارد تا دلگرم از امن بودن جای دخترش کمی خوش بگذراند. زازی دخترکی است چنان ساده که فقط به شوق سوار شدن به مترو دارد و در عین حال آن‌قدر تخس که در پاریس آشوب به پا می‌کند و ماجراهایی فراتر از تصور را با آدم‌هایی که به عمرش ندیده به وجود می‌آورد.