نویسنده در جست‌و‌جو ی یافتن پاسخی برای پرسش «زیبا‌شناسی چیست؟»، نخست به شرح پیوند تنگاتنگ خود مختاری زیبا‌شناسی و عقل گرایی می‌پردازد. سپس با بررسی اندیشه‌های کانت و هگل نشان می‌دهد زیبا‌شناسی چگونه از تحلیل «حکم ذوقی» به «فلسفه هنری» مبدل شد.
آن‌گاه از پیدایش مدرنیته و چرخش زیبا‌شناسی فلسفه (نیچه)، چرخش سیاسی زیبا‌شناسی (مارکس، لوکاچ، آدورنو و...) و چرخش فرهنگی زیبا‌شناسی در قرن بیستم (هابرماس، گودمن، دانتو و...) با خواننده سخن می‌گوید. سر انجام، نویسنده با کاوش‌هایش آشکار می‌کند که هنر و فلسفه چه رابطهٔ نزدیک اما پر تنشی با یکدیگر دارند.