نام ایران مهمترین «کلانجاینام» در تمدن غرب آسیاست که در عرصههای تاریخ، جغرافی، فرهنگ و سیاست مشهور است. تداوم کاربرد جاینام ایران طی دوهزاره اخیر در حالی که خاستگاه و ریشه آن را تا 3700 سال پیش میتوان جستوجو کرد، اهمیت این کلانجاینامه را در تمدن بشر نشان میدهد. ایرانی بودن نه از جنبه انتساب به کشور یا مرزهایی جدید با این نام، بلکه به عنوان مشخصه تمایز قومی یا فرهنگی، ریشههایی دارد که برخی به دوران تاریخی هخامنشی و ماد و برخی به دوران اساطیری هندوآریاییان میرسد. کتاب «سرگذشت نام ایران»، پژوهشی درباره نام ایران است. واژه ایران در این کتاب از دیدگاه زبانشناسی تاریخی بررسی میشود. ریشههای ۴هزار ساله و معنای آن واکاوی میگردد و شواهد ایران و آریا در نوشتههای تاریخی اوستا و ادبیات پهلوی، کتیبههای شاهان هخامنشی، ساسانی و کوشانی و نوشتههای یونانی عربی و ادبیات هزار ساله فارسی ارائه میگردد.
