ژان اوتر، فرستاده ویژه لویی‏ پانزدهم، پادشاه فرانسه بود که از سال 1734 تا 1743 به مدت 9 سال‏ در شرق به سر برد و مناطق مختلف‏ ایران را مورد بازدید قرار داد. مسافرت او به ایران همزمان با جهانگشایی‏های نادرشاه بود از این‏ رو سفرنامه ژان اوتر یکی از منابع‏ ارزشمند برای آگاهی از جنبه ‏هایی‏ از حکومت نادر و اوضاع ایران و ممالک همجوار در زمان نادرشاه‏ است. کتاب با مقدمه‏ای انتقادی از مترجم آغاز می‏شود. "ژان اوتر" در طول اقامت خود در مشرق زمین، دانش گسترده‌ای از زبان‌های عربی، فارسی و ترکی کسب کرده بود و این مساله باعث شهرت او در اروپا شد. او حتی از طریق سفرنامه‌ی خود که مملو از اطلاعیه‌های جغرافیایی و تاریخی بود و به آلمانی نیز ترجمه شده بود، شهرت بیشتری یافت. "سفرنامه ژان اوتر" بر اساس مشاهدات شخصی او در طول ده سالی است که پیوسته در سفر بود و طی آن چندین راه آبی را کاوش کرد و در برخی از لشکرکشی‌های نادر شاه شرکت کرد. "سفرنامه ژان اوتر" شامل توضیحات بی‌نظیری از شهرهای شرقی از جمله اصفهان، بغداد، موصل و بصره است و همچنین نکاتی در مورد عرض جغرافیایی شهرهای مختلف به گفته منجمان عرب را در بردارد. در سوئد، بر اهمیت کار وی در علم جغرافیا تأکید شده و او جز اولین اروپایی‌هایی بود که در اثر خود به بناهای تاریخی و آداب فرهنگی قابل‎توجه در کشورهای شرقی اشاره داشت