سالها پیش، مجلهی اکونومیست حکمرانی روسیهی پساشوروی را «حکومت تبهکاران» نامید. این نامگذاری دلیلی داشت که ریشهاش به دو دههی پایانی اقتصاد سیاسی شوروی برمیگشت، و همدستی نئولیبرالیسم با سرمایهداران جدید شکل گرفته در روسیهی پساز فروپاشی شوروی. هنگامی که جاسوسان سابق کا.گ.ب، انجمنهای اخوت تبهکاران زندانی در زندانهای شوروی، سربازهای بازگشته از جنگ افغانستان و... همگی در لحظهی پس از تمام شدن کار بلوک شرق، قدرت را در روسیه به دست گرفتند، فرمی از حکمرانی مبتنی بر خشونت سازمانیافته شکل گرفت که روسیه را بدل به الگویی کرد که همپیمانان روسیه در سالهای بعد، به کپیهای دستچندمی از آن بدل شدهاند. کتاب «سوداگران خشونتپیشه: کاربرد زور در ساختن سرمایهداری روسی»، بررسی دقیق و حسابشدهی وادیم وُلکوف از ماجراییست که پس از شوروی در روسیه شکل گرفت و موجب شد که همه بدانند سرمایهداری چگونه بهراحتی در فرمهای گوناگون، در صلح و در جنگ، نمودهای کاملی از خودش را ارائه میدهد! وادیم وُلكوف جامعهشناس، نقش دولت روسیه در خشونتهای سازمانیافته را بهخوبی تجزیه و تحلیل کرده و گامبهگام علتها و معلولها را شناسایی کرده و توضیح میدهد.
