رحمت امینی دانش‌آموخته‌ی تئاتر است؛ پژوهش و کارگردانی می‌کند و چندین سال است که در حوزه‌ی نمایش ایرانی و به‌خصوص نمایش‌های دوره‌ی قاجار دست به کار یافتن مدارک و اسنادی است که شناسنامه‌ی نمایش ایرانی را از نو مورد‌توجه قرار دهد و در این رابطه با تألیف کتاب سیاه‌بازی وظیفه‌ی ارزشمندی را برعهده گرفته و چراغی برگرفته است تا در سیاهی تاریخ، سیاه‌بازی ایرانی را در پرتو یک روشنی قرار بدهد و در روزگاری که برخی هم‌نسلانش بر این باورند که سیاه تخت‌حوضی و خیمه‌شب‌بازی هتک‌حرمت به سیاهپوستان است! او شجاعانه می‌کوشد که خلاف آن را به اثبات برساند و می‌داند که به‌رغم همه‌ی بی‌حرمتی‌ها که نثار نمایش‌گران می‌شده است اما شخصیتی همچون اسماعیل بزاز دارای خیابانی به‌نام خود می‌شود و یا در سده‌ی هشتم هجری شاعر بزرگی چون انوری ابیوردی در وصف اهمیت کار نمایش‌گران می‌گوید: رو مسخرگی پیشه کن و مطربی‌آموز/ تا داد خود از کهتر و مهتر بستانی