نوشتن زندگینامه‌ای از سیمون دو بووار به زبان اول شخص، آن‌هم دربارهی شخصیتی که خود بارها و بارها در رمان‌ها، جستارها و خاطراتش از زندگیاش سخن گفته است، کاری جسورانه بود. اما کارین مولر به‌خوبی از عهدهی این چالش برآمده و میان خواننده، زن و اثر، پیوندی واقعی برقرار کرده است. سیمون دو بووار در پاریس و در خانواده‌ای بورژوا اما نه چندان متمول به دنیا آمد. او در آزمون ورودی دانشگاه در رشتهی فلسفه، پس از ژان‌پل سارتر ــ که بعدها همراه زندگیاش شد ــــــ رتبهی دوم را به دست آورد. دو بووار که الگوی تحمیلی زنان ــــــ ازدواج و فرزندآوری ــــــ را نپذیرفته بود، رابطهی شورشی و جسورانه‌‌‌ای را با سارتر برگزید که هنوز هم چهره‌ای اسطوره‌ای دارد. در این کتاب زندگی این رمان‌نویس، خاطره‌نگار و فیلسوف از زمان تولدش در سال 1908 تا مرگش در 1986 روایت میشود، زنی که با تلاش پیگیر و اراده‌ای استوار، به نمادی از شجاعت و رهایی زنان بدل شد. «هرگز زندگی معمولی و ملال‌آور مادرم را در پیش نخواهم گرفت. هرگز سرنوشت زنی خانه دار را که کورکورانه تابع یک مرد و چند قرارداد باشد، نخواهم پذیرفت. هرگز چون او، رؤیاهایم را سرکوب نخواهم کرد. من متفاوت خواهم بود، نویسنده خواهم شد و نامدار.»