شب ایگوانا شخصیتهای نمایشنامه‌ یکی پس از دیگری و هر کدام به بهانه‌ای در ه‍ُتلی دورافتاده جمع شده اند. این هتل در حقیقت ایستگاهی برای قطع سفر و بازنگری زندگی آدمها است؛ مکانی پرت شبیه به آخر دنیا که نمادی از خود دنیاست. مسافرخانه ای در بالای جنگل که به درگیری با طوفانهای ناگهانی و سهمگین عادت دارد و در عین حال شاهد روابط مهمانانی از ملیتهایی است که هر کدام نماینده قشری خاص هستند: خانواده جنگ طلب آلمانی، کشیش ایرلندی، آشپز چینی، خدمه مکزیکی، مسافرین آمریکایی و ... این افراد از تنهایی و طردشدگی خود رنج می‌برند و حتی به تنگ آمده‌اند، اما برای رهایی از زندان حز‌ن‌انگیز و رقت‌بار درونشان راهی نمی‌شناسند و لاجرم به یکدیگر پیله می کنند.