«راستی هیچ می‌دانید این آقا مهرداد، شب‌های چهارشنبه هم غش می‌کند؟ البته این مثل را برای خنده نوشتم. مرحوم دهخدا این طور معنی‌اش می‌کند، علاوه بر آن‌چه شما از بدی کالا و بی‌دوامی آن می‌گویید، عیب‌های دیگر هم در آن هست. منظورم این است که علاوه بر آن‌چه تا به حال گفتم، بی‌دقت است. همیشه دنبال عینک یا فندک یا سیگار و زیرسیگاری و چه می‌دانم چوب سیگاری‌اش می‌گردد و تا من از جایم بلند نشوم، پیدایشان نمی‌کند. لباس‌ها و لنگه‌های جورابش را از زیر مبل‌ها و کنار و گوشه‌های خانه پیدا می‌کنم. همیشه کنترل تلویزیون را با خودش می‌برد آشپزخانه جا می‌گذارد و گوشی تلفن را در اتاق خواب گم می‌کند. گاهی ساعتش را توی دست‌شویی پیدا می‌کنم و کلید انباری را درست دوماه پس از آن که مطمئن شدم گم شده، موقع رخت‌ شستن در جیب کاپشن اش، می‌یابم. فکر می‌کنم دیگر با این اوصاف، یک روز هم بتوانید تحملش کنید! شاید هم من کمی بی‌انصافی کرده باشم.»... هشت داستان از آدم‌هایی که زندگی و تنهایی های خود را تعریف می کنند، حتی وقتی تنها نیستند و جفتی در کنار خود دارند.