این کتاب روایتی ساده و پرکشش از دو خانواده ایرانی در دهه 50 شمسی ارائه می‌دهد که وضع مالی خوبی ندارند و بسیار ساده زندگی می‌کنند، اما عابدین پسرشان از شدت علاقه به شلغم و خوردن مداوم آن، روز به روز چاق‌تر می‌شود و هیچکس هم علت این اتفاق را نمی‌فهمد. رمان شلغم میوه بهشته به ظاهر داستانی ساده دارد، اما در اصل جامعه‌ای را به تصویر می‌کشد که خرافه پرستی و جهل به واقعیت، در آن را ریشه دوانده و به جای آنکه خانواده و دوستان عابدین علت این بیماری را کشف کنند، به دنبال دلایلی بی‌اساس می‌گردند؛ تا جایی که همسایه‌ها باعث آزار و اذیت این خانواده می‌شوند و پسرشان را دیوانه‌ای می‌خوانند که باید غل و زنجیر شود و از محل برود.