این ذات انسان است: ما نمي‌خواهيم کفر كسي را درآوريم. نمي‌خواهيم پيام‌آور خبرهاي بد باشيم. نمي‌خواهيم بابت اطلاع‌رساني درمورد وجود مشكلي گوشمالي شويم. نقد‌كردن عملي گستاخانه به نظرمان مي‌آيد. گمان مي‌كنيم كسي از ايده‌هاي ناپخته استقبالي نمي‌كند و كمك خواستن آدم را كوچك مي‌كند. اين وضعيت نوع‌آوري و حل مشكل را در محيط كار سركوب مي‌كند و مانع ارائه خدمات عالي به مشتريانتان- و در نهايت شكست كسب‌و‌كار- مي‌شود. جالب اينجاست كه بيشتر اوقات، رهبران معتقدند محيط مناسبي را فراهم آورده‌اند كه كاركنان را به بيان بي‌پرده نظراتشان تشويق مي‌كند؛ بنابراين تعجب مي‌كنند وقتي مي‌فهمند آنها مهر سكوت بر لب زده‌اند. راه خروج از اين بن‌بست، حاكم كردن «فرهنگ شهامت‌ورزي» در محيط كار است تا افراد بتوانند بدون واهمه نظراتشان را بگويند، از روند‌هاي نامطلوب انتقاد كنند و پيشنهادهاي مفيد را براي بهتر كردن شرايط ارائه دهند. اين كتاب راهنماي خلق چنين فرهنگي است.
