نمایش نامهٔ «عاشقی با طعم سیب»، نخستین نمایش نامهٔ بهار مهرنژاد محسوب می‌شود که پیش از این در روزنامه نگاری فعالیت داشته است و نویسنده از تجربیات روزنامه نگاری خود برای نگارش استفاده کرده است. بر اساس این تجربه، نویسنده داستان نمایش نامه‌اش را روان پیش می‌برد و دیالوگ‌ها ساده و روان هستند و مسائل آدم‌های نمایش نامه‌اش، مسائلی است که پیرامون زندگی روزمرهٔ ما بسیار دیده می‌شود. کتاب حاضر با موضوع اجتماعی و عاشقانه، از مجموعة «نمایشنامه بهین» است. «یلدا» دختری عکّاس و نقّاش است. او با فردی به نام «آصف» که فیلم‌ساز است، به مدّت چهار سال نامزد می‌کند. «آصف» به دلایلی که برای خود قابل قبول است، «یلدا» را که عاشق وی است، تنها می‌گذارد. «یلدا» مدتی بعد، با دوست «آصف»، به نام «شهروز» ازدواج می‌کند و در طول سه سال زندگی مشترک،‌پی به ظاهرسازی‌های روشن‌فکرانه «شهروز» می‌برد و از «شهروز» جدا می‌شود. اینک در کافه متعلق به «واروژ»، دوست «آصف»، آن‌ها همدیگر را به مناسبت تولّد سی‌سالگی «یلدا» ملاقات می‌کنند و بعد از ابراز دلخوری‌ها و تعریف گذشتة سیاه خود، به سوی زندگی نو گام برمی‌دارند.