فرضیه فراگیر فراموشی داستان «لودو»، زنی پرتغالی مبتلا به آگورافوبیا (نوعی اختلال اضطرابی) است که به همراه خواهر و شوهر خواهر خود زندگی میکند. هنگامی که شوهر خواهر لودو برای انجام مأموریتی کاری به آنگولا اعزام میشود، لودو چارهای ندارد که خواهر و شوهر خواهرش را در این سفر همراهی کند. این سفر با آغاز جنبش استقلال آنگولا در سال 1975 همزمان است. در نتیجهی آشوبها و اتفاقاتی که پیرنگ داستان را شکل میدهند، لودو بهمدت سی سال خود را درون یک آپارتمان محبوس میکند و در این مدت برای بقا با خود و محیط پیرامونش میجنگد. آگوآلوسا در این اثر با چیرهدستی، تکههای از هم گسیختهی داستان را همزمان با پیشبرد روایت به هم نزدیک کرده و در نهایت ساختاری منسجم و گیرا خلق میکند که باعث بهت و شگفتی خوانندهی اثر میشود. درونمایهی این اثر را فراموشی تشکیل میدهد. شخصیتهای این رمان همگی دچار فراموشی شدهاند: فراموشی آرمانهای استقلال، فراموشی آرمانهای سوسیالیسم و فراموشی انسانیت.
