«من از رقابت نمیترسم. برعكس. نمیفهمی؟ من از اين میترسم كه هميشه رقابت میكنم، اين منو میترسونه. اينكه من شرطی شده‌م و ارزش‌های همه رو میپذيرم، از تشويق و تحسين خوشم میآد و دوس دارم ديگرون در موردم به به و چه چه كنن، كارمو درست نمیكنه. من از اين شرمنده‌م، بيزارم. اين كه جرات ندارم هيچ‌كس نباشم حالمو بهم میزنه. از خودم و هركس ديگه كه هميشه میخواد يه جوری گرد و خاک راه بندازه بيزارم.»، « دانشكده هم مثل بقيه‌ی جاهاييه كه توش ثروت و دارایی روی هم جمع میكنن. منظورم اينه كه ثروت ثروته٬ چه فرقی میكنه اين ثروت پول باشه يا زمين يا فرهنگ يا دانش؟ دانش وقتی به خاطر خودش جمع بشه از همه بدتره. اصلا نميشه توجيهش كرد.»