کتاب فروپاشی اثری است از هدی صابر به چاپ انتشارات کتاب پارسه. این اثر نگاهی دارد بر علل و عواملی که موجب فروپاشی و سقوط رژیم شاه شد و بر مسیری که این رژیم سپری کرد تا در نهایت فروریخت. تضادهای درون رژیم، تکیه بر اصولی از پایه اشتباه، بحران های داخلی و خارجی موجود و مجموعه ای از اشتباهات و دلایلی که ممکن است هر حکومتی به آن دچار شود چیزی است که فروپاشی به آن پرداخته تا روند سقوط شاه را روشن سازد.
بخشی از کتاب:
شاه پس از بازگشت از مسافرت امریکا، اقدامات خود را در مسیر تحقق بخشی «توصیه رعایت حقوق بشر» آغاز کرد. وی در آذر ۵۶، در مراسمی که به مناسبت سالروز صدور اعلامیه حقوق بشر در تهران برگزار شد، با صدور پیامی اعلام کرد: «ایران سهم خود را در اجرای اعلامیه حقوق بشر انجام داده.»
البته جمله فوق باید بدین گونه تصحیح شود که «ایران سهم خود را در اجرای اعلامیه حقوق بشر انجام خواهد داد» زیرا رژیم شاه، از این پس وظیفه دارد ژست دموکراتیک به خود بگیرد. شاه پس از آن، به مناسبت های مختلف، تصمیم تازه اش را مبنی بر باز کردن فضای سیاسی مورد تاکید قرار می داد.
او در سخنرانی اسفند ۵۶ در آبادان، در این باره، از موضع قدرت، چنین می گوید:
تصمیم گرفته ایم در ایران، هرچه بیشتر آزادی های فردی به مردم بدهیم. از این آزادی ممکن است کرم های پژمرده کهنه ارتجاع و یا جوجه های پر درنیاورده سرخ، سوء استفاده کنند و خود را به در و دیوار بزنند ولی این حرکات مذبوحانه حتی یک لحظه در برابر ملت مصمم ایران تاثیری ندارد.
