« در قرن هجدهم، وقتی داستان با وحشت و وهم، با راز و ابهام، مرگ و نفرین، موجودات غیرطبیعی و قوانین فراواقعی در آمیخت، گونهای ادبی متولد شد با عنوان گوتیک. ادبیات گوتیک پر است از پدیده غیرعادی، از تصویر و خیال؛ گاه موجودات عجیب و غریب درش دلبری میکنند و دل میبازند، گاه آدمهای عادی پا از دنیای معقول و معمولیشان فراتر میگذارند. بنابراین در آثار گوتیک در عین حال که تاکید بر احساسات است، وجه لذتبخش ترس نیز چاشنی روایت میشود». در داستان قلعه اوترانتو، کونراد تنها فرزند پسر مانفرد، درست در روزی کشته میشود که قرار است با امیردخت ایزابلا ازدواج کند. او به مرگی مشکوک میمیرد و این مرگ هولناک رویدادهای حیرتانگیز بسیاری به دنبال دارد.قلعه اوترانتو روایتی است شبه شکسپری درباره نفرینی دیرین که فرمانروای مانفرد را که قصد دارد نامزد پسر مرحومش را به همسری بگیرد پایان میدهد و خاندانش را منقرض میکند.
