نویسنده در این کتاب تصمیم میگیرد از نگاه جامع فلسفی فاصله بگیرد و از زاویه سیاسی و ملموستری به عدالت و ساختار اجتماعی سالم بپردازد. این اثر نیز یکی از مهمترین کتابهای قرن بیستم در حوزه اندیشه سیاسی به شمار میآید. رالز در تبیین لیبرالیسم سیاسی، نگاهی زمینیتر دارد و شرایط عینی جامعه را در نظر میگیرد. او در این بررسی کوشید جامعهای را تبیین کند که در آن برابری فرصتها و حداقلهای لازم برای زندگی یک شهروند به معنای امروزی وجود داشته باشد. به نظر میرسد نظریات رالز در این کتاب چندان ایدهآلگرا نباشند، چرا که او از ایدهآلگرایی کتاب پیشینش نظریهای در باب عدالت فاصله گرفته است و تلاش میکند زمینیتر و با توجه به امکانات امروز جامعه به طرح موضوع مورد نظرش بپردازد. نویسنده جامعهای را معرفی میکند که انسانهای ساکن آن در نظام مبتنی بر همکاری داوطلبانه زندگی میکنند.
