این کتاب تصویری است از زندگی آدم‌هایی که ظلم ظالم و جور صیاد آشیانشان را بر باد می‌دهد، آن‌ها را از خانه و خانواده جدا می‌سازد و سرنوشتی عجیب و دردناک برایشان رقم می‌زند_ بازماندگانی از خیل رانده‌شدگان. فتحیه چتین در کتاب مادربزرگ من گوشه هایی از زندگی و خاطرات مادربزرگ و تأثرات خود را از رویارویی با حقایقی که در کشورش از آنها سخن نمی رود بیان کرده است. مادربزرگ در سال های آخر عمر نزد نوه اش پرده از راز دل بر می دارد و شمه ای از سرگذشت تلخ خود را تعریف می کند و از او برای یافتن بازماندگان خانواده استمداد می جوید. فتحیه موفق می شود تنی چند از بستگان ارمنی مادربزرگ را در آن سوی اقیانوس پیدا و با آنها ارتباط برقرار کند، اما برای مادربزرگ دیگر بسیار دیر شده بود.