هستر واریزی، مدرس تاریخ مدرن آلمان در کالج کلر دانشگاه کمبریج، در این کتاب به زندگی هشت شهروند آلمان شرقی سابق میپردازد که پس از ساخت دیوار برلین در اوت 1961 به دنیا آمدند و واقعیتی جز زندگی در نظام کمونیستی و پشت پردهی آهنین در ذهن نداشتند؛ اما به ناگاه با فروپاشی دیوار زندگی آنها از بسیاری جهات دستخوش تغییر و تحول شد. او زندگی آلمان شرقیها را در این دو مقطع تاریخی بررسی میکند و به این موضوع میپردازد که وقتی دیوار سقوط کرد و کشوری که در آن زندگی کرده بودند از روی نقشه محو شد و جامعهی سرمایهداری جای آن را گرفت، چطور به آن واکنش دادند. آیا همچنان در خاطرات آنها ترس و نفرت از ماموران اشتازی غلبه دارد، یا با اندک علاقه و دلتنگی دورانی را به خاطر میآورند که در آن کار و رفاه نسبی برای همه تضمین شده بود؟ او در این کتاب نشان میدهد علیرغم غلبهی این تفکر دوگانه بر گفتمان عمومی، واقعیت کمی پیچیدهتر است و تجارب آلمان شرقیها جایی مابین این دو قطب قرار دارد.
