جامعه‌شناسی دین بیش‌تر به عرضه نظریه‌هایی در خصوص خاستگاه دین، از کهن‌ترین زمان‌ها، و عوامل شکل‌گیری آن همچون عقل ابتدایی بشر، خواب نیاکان، ترس و محرومیت، غلیان جمعی و... می‌پردازد. اما نویسنده کتاب حاضر یافتن منشا یگانه‌ای را برای دین نمی‌پذیرد و عواملی چون ترس، عشق، ستایش نیاکان، حس وابستگی و... را جزئی از تبیین دین می‌داند اما آنها را تنها تبیین نمی‌پندارد. وی گرچه منشا ایده‌های دینی یعنی امر فراعادی و امر استعلایی را به طور تجربی در روابط انسانی می‌جوید ولی تاکید دارد که ارزش عاطفی و ابژکتیو آنها مورد نظر او نیست. مجموعه حاضر، در قالب یادداشت‌هایی در حوزه فلسفه و جامعه‌شناسی دین، به رابطه دین با مدرنیته، تشخیص، هنر و همچنین مباحث روش‌شناسی دین اختصاص دارد.