هال کتاب «مقدمات روانشناسی فروید» را در ۱۹۵۴ منتشر کرد و به گفته خودش هدفش از نگارش کتاب آن بود که در حد توان، نظریههای روانشناختی زیگموند فروید را به گونهای روشن، موجز و نظامیافته ارائه کند. او معتقد بود: «چنانچه اجازه دهیم فروید صرفاً در انحصار شاخهای خاص از علم پزشکی باقی بماند، نه تنها نظریههای بنیادین وی به جایگاهی پستتر تنزل مییابند، بلکه به دلیل عدم توجه به یکی از خلاقترین متفکرین خود، روانشناسی به عنوان یک رشتهی علمی بازندهی اصلی خواهد بود».کتاب حاضر از این نظر منحصر به فرد است كه خدمات ارزنده زيگموند فرويد را به عنوان يك روانشناسي توصيف ميكند. اكثر منتقدين و نويسندگان، فرويد را در عرصههاي روانشناسي نابهنجاري، آسيبشناسي رواني، رواندرماني و روانپزشكي ارزيابي كردهاند و به علاقمندان شناساندهاند. كالوين هال در اثر كلاسيك خود معتقد است كه نقش متمايز كننده فرويد را در تاريخ ذهني و علمي جهان، بايد به عنوان يك نظريه پرداز روانشناختي جستجو كرد. خود فرويد نيز روان تحليلگري را، نه صرفا شاخهاي از روانشناسي قلمداد ميكرد و او خود ميخواست تا جهانيان وي را به عنوان يك روانشناس بشناسند و به ياد آورند.
