اولین و قدیمی‌ترین نوع ثبت، ثبت بیولوژیک است که در خدمت بقای انسان و تضمین‌کنندهٔ هویت اوست. این نوع ثبت حاصل حواس پنج‌گانهٔ انسان و در خدمت حافظه است… در برابر ثبت، سازوکار دیگری به نام فراموشی هم وجود دارد که آن نیز برای ادامهٔ حیات و تحمل درد و رنج ضروری است. ثبت تصویر و یا حذف تصاویر، برای سازوکارهایی که در دیالکتیک درد و لذت، خاطره و فراموشی حیات را ممکن می‌کنند، وارد عمل می‌شوند؛ ثبت عکاسانه یکی از این اشکال ثبت است. ‌هر عکس یادآور یک حافظه و یک فراموشی است. در هر عکس بخشی از واقعیت ثبت‌ شده (حافظه) و بخش بزرگی از واقعیت نیز حذف می‌شود (فراموشی)…