کتاب نئوهاوکینگ ها یا سازش با سوراخ‌های جوراب مورچه اثری متفاوت از مریم حسینیان است، روایتی از دوسال و اندی هم‌نفسی با بیماری که از او یک «نئوهاوکینگ» ساخت. حسینیان، برخلاف اغلب کتاب‌هایی که در این باره نوشته شده، نه دم از مبارزه می‌زند، نه شکست و نه پیروزی؛ او راوی درد است و زندگی. دردی که عمیق است اما می‌توان با آن چشم‌درچشم شد. او سوالات مهمی می‌کند: «آیا رنج کشیدن رستگاری می‌آورد؟» «آیا پناه بردن به متافیزیک و آسمان شفابخش؟ …» روایت او بازآفرینی روزگاری است که بر بدن دردمندش رفته، بدنی که مرکز جهان است و کشف دوباره و بی‌پرده‌اش در حین بیماری رخ می‌دهد. کتاب او نه در پی ناامید کردن بلکه آری‌گویی به زندگی و تسخیر درد است…