ناخوشی های تمدن کتابی است پیرامون فرهنگ و رابطه آن با عصبیت. فروید که این کتاب را در سن ۷۵ سالگی و در اوج پختگی به نگارش درآورده، سعی کرده تأثیر متقابل روانشناسی فردی و اجتماعی را در سیر تحول تاریخی بیان کند. او معتقد است تمدن فرایند رشدِ به کنترل درآوردن غرایز و سائق‌های آدمی و محدود کردن فشار آن‌هاست. کتاب ناخوشی های تمدن دربردارنده بخش اعظمی از تأملات فلسفی فروید در اواخر عمرش هست. سبک نوشتاری کتاب کاملاً رنگ و بوی فلسفی دارد و با کتاب‌های دیگر او که سبک و جنبه درمانی و پزشکی دارند متفاوت است. موضوع و مفهوم اصلی بیان‌شده در کتاب تناقض و تضادی هست که میان سائق‌های انسانی و الزامات تمدنی به وجود می‌آید و این تضاد اصلی‌ترین به وجود آورنده ملال و ناخوشی و مانعی بزرگ برای لذت‌های بی‌نهایت آدمی است.