آرای فروید در توصیف روان آدمی از مسیر مطالعه و کار با بیماران شکل گرفت. تلاش برای تبیین اختلالات روانی با تأکید بر فهم حیات جنسی انسان، همواره او را در معرض حملات و بدفهمیهایی قرار داد که امروز نیز کم و بیش ادامه دارد. مطالعهی آثار دست اول فروید، به ویژه درسگفتارها که بیانی روان و کمتر پیچیده دارند، شاید مفیدترین راه باشد برای خروج از فضای مهآلودی که سالهاست همچون مانعی، ورود ادبیات روانکاوی به گفتمان علوم انسانی و شناخت عمیق انسان و مکانیزمهای عمل او در عرصهی اجتماعی را با محدودیت مواجه کرده است. نظریهی عمومی رواننژندیها بخش سوم مجموعهی درسگفتارهای مقدماتی روانکاوی است که به دلیل ماهیت بالینیاش بیشتر مورد توجه روانکاوان بوده است. لغزشها و رویا عناوین دو بخش دیگرند که به سبب پیوند تنگاتنگشان با تجربههای روزمرهی آدمی، بیش از بخش سوم دیده و خوانده شدهاند.
