نصر حامد ابو زید متولد ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۳ اندیشمند مصری قرآن و از متکلمان آزاداندیش و پیشرو در اسلام بود. او در شهر طنطا در غرب مصر دنیا آمد. در دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی دانشگاه قاهره تحصیل کرد و درجهی کارشناسی خود را در سال ۱۹۷۲، کارشناسیارشد خود را در سال ۱۹۷۷ با پایاننامهای با عنوان «مسئلهی مجاز در قرآن و تفسیر عقلی قرآن در نظر معتزله» و درجهی دکترایش را در سال ۱۹۸۱ با رسالهای با نام «تأویل قرآن در نظر ابن عربی» در رشتهی زبان و ادبیات عربی دریافت کرد. او از سال ۱۹۸۲ در گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه قاهره به عنوان استادیار مشغول بود و در سال ۱۹۹۵ به رتبهی استاد تمام ارتقا پیدا کرد. او در دانشگاههای دیگری چون دانشگاه اوزاکای ژاپن، دانشگاه خارطوم و دانشگاه پنسیلوانیای امریکا به تدریس و تحقیق پرداخت. در مه سال ۱۹۹۳ به پاس خدمات وی به فرهنگ عرب، رئیس جمهوری تونس نشان لیاقت به او اعطا کرد. ابو زید در پنجم ژوئیهی سال ۲۰۱۰ در قاهره درگذشت.
نوسازی نیازی همیشگی است. روندی اجتماعی و سیاسی و فرهنگی است. در غیاب آن زندگی از حرکت بازمیایستد و شادابی و پویایی خود را از دست میدهد و فرهنگ به مرگ و زوال میگراید. نوسازی با آرزو و خواستهی شخصی این یا آن متفکر شکل نمیگیرد بلکه زمینههای تاریخیـ اجتماعی، سیاسی و فکری خاص خود را دارد. آنگاه که بحران تمامی عرصههای حیات اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی را فرا میگیرد و خود را در اندیشه و نشاط علمی بازمیتاباند، نوسازی به یک ضرورت بدل میشود.
ما اکنون دیرزمانی است که در بحران زیست میکنیم، بحرانی که با ضعف مقاومت جامعه به نوعی رکود بدل شده و تنها چیزی که باقی مانده بازگویی دستاوردها و توفیقات گذشتگان است. آیا انتظار بیهوده برای وضعیتی مطلوب که شاید جنگهای کوچک و بزرگ جاری در منطقه به ایجاد آن بینجامد، کافی نیست؟
این کتاب مجموعهی چهار مقالهی مرحوم نصر حامد ابوزید و آخرین اثر منتشرشدهی این متفکر پرآوازهی مصری است. این مقالات بهرغم اینکه در زمانهای مختلف و به مناسبتهای گوناگون تحریر شدهاند، بهنحوی مستقیم و غیرمستقیم به موضوع بازسازی گفتمان دینی مربوطاند.
