کتاب «همه می‌میرند» نوشته‌ی «سیمون دوبوار» و ترجمه‌ی «مهدی سحابی» است. این کتاب داستان مردی به نام رایموندو فوسکا را نقل می‌کند که نفرین شده است برای همیشه زنده باشد. فیلمی با همین نام نیز براساس این رمان در سال ۱۹۵۵ ساخته شده ‌است. در توضیحات پشت جلد کتاب آمده است: «سیمون دوبوار یکی از فعالین جنبش آزادی زنان و جنبش ضد‌جنگ ویتنام و دوست و همکار متفکر بزرگ فرانسوی، ژان پل سارتر، در ۱۹۴۵ جایزه‌ی گنکور را از آن خود کرد. آثاری که از وی به جای مانده است، برخی تحقیقی و بیشتر ادبی هستند و همه می‌میرند یکی از مشهورترین رمان‌های اوست. دوبوار در ۱۹۷۸ نامزد دریافت جایزه‌ی ادبی نوبل بود.» در قسمتی از کتاب می‌خوانیم: «با خوشحالی چشمانش را بست. راضی و سربلند می‌مرد، انگار که پیروزی‌اش واقعی بود انگار که کلمه‌ی پیروزی معنایی داشت. آینده تهدیدش نمی‌کرد، دیگر آینده‌ای برایش وجود نداشت. در حالی می‌مرد که کاری را که می‌خواست کرده بود، برای همیشه قهرمانی پیروزمند باقی می‌ماند.»