این کتاب حاصل حضور نویسنده‌ای است که در سال 1928، به دعوت دولت ایران برای بنیان‌گذاری یک سرویس باستان‌شناسی، ارزیابی دقیق وضعیت آثار تاریخی، تنظیم فهرستی جامع از ابنیه باستانی کشور و در نهایت ترمیم و بازسازی آن‌ها، به ایران آمد. این شخص پس از گذراندن بیش از سه دهه از عمر خود، به عنوان معمار، باستان‌شناس و کارشناس موزه، بخش مهمی از این برنامه‌ را به پایان رساند.او در سال 1960 به وطن خود، فرانسه، بازگشت. در این کتاب، تمرکز بر مطالعه تمدن ایران و به طور خاص‌تر بررسی عمیق هنر این سرزمین است که نمایانگر ظرافت و عمق فرهنگی آن می‌باشد. نویسنده به‌طور ویژه توجه خود را معطوف به بررسی شکل‌گیری و تحول معماری ایرانی کرده است؛ معماری‌ای که در خارج از مرزهای ایران به طور شایسته شناخته نشده و تنها در همین سرزمین امکان مطالعه دقیق آن وجود دارد. همچنین، در این اثر به هنر پیکره‌تراشی پرداخته شده است، هنری که تا آغاز دوره اسلامی همراه نزدیک معماری بوده است. پس از آن، هنر کاشی‌کاری مورد توجه قرار گرفته که نقش مشابهی را در دوران پس از اسلام ایفا کرده است. علاوه بر این، به هنرهای زرگری و سکه‌شناسی نیز اشاره شده که گنجینه‌هایی پرارزش و آموزنده را شامل می‌شود. در بخش‌های دیگر، نویسنده به صنایع دستی دیگری همچون کوزه‌گری، بافندگی، قالی‌بافی و نقاشی می‌پردازد.