هیاهو بر سر هیچ (مبالغه مستعار): بررسی مدارک مورد استناد شیوخ در ادعا بر جزایر تنب کوچک، تنب بزرگ و ابوموسی
«در سی‌وچند سال پیش دولتی به نام امارات متحده عربی وجود نداشت. شیخ‌نشین‌های ساحل جنوب خلیج‌فارس در زیر علم انگلستان بودند، یعنی این بریتانیا بود که، به نام شیوخ رأس‌الخیمه و شارجه، تنب و ابوموسی را در تصرف داشت و ایران که این جزایر را جزئی از خاک خود می‌دانست ناگزیر بود که در لندن و با مسئولین وزارت امور خارجه بریتانیا مذاکره کند،... طرف مذاکره متصرفی بود که به دستاویز حفظ حقوقی محجورین تحت حمایت خود سرسختی می‌کرد و با تکیه بر «استاتسکو» خواهان ادامه تصرفات خود بود و از طرف مقابل مطالبه حجت و سند می‌کرد که بگوید چرا و به چه دلیل این جزایر را از آن خود می‌داند. ولی خود را از ارائه سند و حجت بی‌نیاز می‌دید.»