سوسیالیسم در سال 1917 مفهوم جدیدی نبود. این مفهوم در تحولات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی قرن نوزدهم شکل گرفته بود. در آن زمان قوانین کمی برای حمایت از حقوق کارگران وجود داشت. حداقل دستمزد کارگران مشخص نبود و نرخ دستمزد را کارفرمایان به میل خود تعیین می کردند. تا سال 1917 بسیاری از کارگران در کشورهای بسیار صنعتی جذب سوسیالیسم شدند. به آن ها وعده داده می شد که به جای این که به کارفرمایان فعلی خود وابسته باشند می توانند حقوق و شرایط کاری خود را تعیین کنند. حدود سی سال قبل از جنگ جهانی اول، اعتصابات و تجمعات سوسیالیست ها در شهرهایی مانند شیکاگو ، لندن و پاریس گسترش یافته بود. شمار تظاهرکنندگان هزاران نفر بود که بنرهایی سرخ با خود حمل می کردند، رنگی که برای نشان دادن سوسیالیسم و حقوق کارگران انتخاب شده بود. افزایش اعتراضات سوسیالیست ها، سیاست مداران و سرمایه داران صنعتی را نگران ساخت، آن ها معترضان را سرخ می خواندند که عنوانی توهین آمیز بود، زیرا معترضان تهدیدی برای تجارت جامعه تلقی می شدند.