راستش را بخواهید اسمِ من واقعاً «پنی‌‌قشقرق» نیست. پنلوپه جونزه! لقبِ «قشقرق» را بابایم به‌شوخی گذاشته روی من. به نظر خودم که اصلا هم قشقرق نیستم. فقط بعضی‌وقت‌ها ایده‌های درخشان منحصربه‌فردم فاجعه به بار می‌آورند. مثلا من اصلا نمی‌خواستم بابا مجبور شود با یک گلدان پلاستیکی روی کله‌اش به جلسه‌ی حیاتی‌شان برود فقط می‌خواستم یک کلاه مخ‌بازکن اختراع کنم. یا من از کجا باید می‌دانستم جوش‌های آبله‌مرغانی به درد زنگ ببین و بگو نمی‌خورد یا اینکه واقعا خبر نداشتم وقتی آدم با لباس مبدل و به شکل یک گربه‌ی آبی هم که باشد باز هم آبله‌مرغانش واگیر دارد و نمی‌تواند به کلاس ژیمیناستیک برود.