کارلوس فوئنتس یکی از برجسته‌ترین نویسندگان امروز امریکای لاتین است و پوست انداختن از آثار مهم او به شمار می‌رود. در این رمان دو لایه را می‌توان تشخیص داد. لایه‌ی نخستِ این رمان تحلیل و بازنمایی چهار شخصیت داستان است که در حال سفر هستند. در حین صحبت‌های آن‌ها چهره‌ی امروزی آن‌ها را بازمی‌شناسیم و با بازگشت به گذشته چهره‌ی پیشین آن‌ها را می‌شناسیم. اما در فصل پایانی کتاب در طی یک محاکمه، چهره‌هایی از شخصیت‌های رمان ارائه می‌دهد که کاملا ناشناخته است. شخصیت‌های رمان سیال و متغیرند؛ مکان‌ها نیز در طول روایت جا عوض می‌کنند و همه چیز حتی خود رمان و راوی هم مدام در حال پوست انداختن هستند. پوست انداختن رمان حادثه نیست، رمان تفکر است. خواننده با گزینه‌های مختلف روبه‌رو می‌شود و این مستلزم مشارکت و دقت اوست. فوئنتس در این رمان، علاوه بر کاوش در روان انسان‌ها، سیری شگفت در تاریخ و فرهنگ غرب دارد.