کارما به معنی زیستکار یا عملکرد فرد در زندگی است و این عملکردها ذاتا و به طور خودکار نتایجی در این زندگی و زندگی بعد به دنبال دارند. در باور هندوان و بوداییان، بر اثر کردارهای فرد یا کارما، نیرویی ایجاد می‌شود که چگونگی آن فرد را در این زندگی و زندگی‌های بعدی‌اش مشخص می‌کند. اصل کارما می‌گوید که نتیجه هر آنچه انجام ‌می‌دهیم به خودمان باز می‌گردد. پیامد عملکرد فرد کارمیوه نامیده می‌شود. بودا در متنی معروف در مورد کارما می‌گوید:من صاحب اعمال خویشم، میراث دار کردارهای خویش، زاده اعمال خود، در پیوند با کردار خویش، و هر فعلی که انجام می‌دهم نیک یا بد میراث آن به من می‌رسد. در این کتاب به یازده قانون دیگر کارما و همچنین چگونگی کارکرد این قوانین پرداخته می‌شود.