امانوئل کانت، فیلسوف پرآوازه عصر روشنگری را پایه‌گذار فلسفة مدرن غرب به شمار می‌آورند. تمامی فلاسفه صاحب‌نامی که پس از او آمدند، عمیقاً وامدار تلاش وی برای تعیین حدود دانش بشری به منزله یکی از موضوعات اصیل جست‌و‌جوی فلسفی هستند. در عین حال، فُرمالیسم ساختارمند اندیشة وی باعث شده است که او به شخصیتی بحث‌انگیز در تاریخ فلسفه تبدیل شود؛ تاریخی که او خود در شکل دادنش سهم مهمی داشت. کتاب حاضر، قدم اولی است برای شناخت کانت از طریق تأکید بر سه نوشته معروف او که به ترتیب انتشار عبارتند از: نقد عقل محض، نقد عقل عملی و نقد داوری. در این کتاب مباحث اساسی فلسفة کانت، یعنی رابطه ذهن و ادراکات حسی، پرسش آزادی و قانون و نیز بازبینی حدود متافیزیک مورد توجه قرار گرفته‌اند. در این اثر کانت به منزلة فیلسوفی عقل‌گرا و در عین حال رمانتیک جلوه می‌کند که به دلایلی که شرح آن آمده است از اهمیت اندیشة وی پس از گذشت بیش از دو قرن هنوز کاسته نشده است.