زبانشناسان زمین زبان فرانسه را، همانند قطعه زمین بزرگی، به قطعه های کوچک مشخص، با ویژگی های واژگانی و دستوری معین، بخش کرده و هر قطعه را به نامی خوانده اند. مولف قطعه نخست آن را به عنوان نخستین واحد آموزشی برگزیده و در تعلیم آن از روش ویژه خود پیروی کرده است. شیوه های این روش، که در تمام کتاب رعایت شده، به ترتیب زیر است: نخستین ترکیباتی را که دارای صدای معین و عدم آشنایی با آنها مانع روان خوانی است، انتخاب کرده و گوشزد نموده. بعد متن آسانی که حاوی این ترکیبات است آورده شده. سپس زیر عنوان ” آیا درست خوانده ایم؟” به رفع مشکلات دیگری که از جمله بندی ناشی میشود پرداخته است. در مرحله نهایی، با گسترش متن، به پرسش های احتمالی نوآموز پاسخ گفته مسائل تازه تری را مطرح ساخته است. موانع روان خوانی تا درس هشتم پیگیری شده از درس هشتم به بعد دانستنی های افعال مورد توجه قرار گرفته است. علاوه بر این، همه متن ها را ترجمه کرده، تلفظ همه واژه ها را تذکر داده، برای مزید فایده، واژه نامه ای به انتهای کتاب افزوده شده است.