محمود سریع‌القلم ایرانی، نویسنده 1338 - تهران محمود سریعالقلم ایرانی، نویسنده 1338 - تهران "محمود سریعالقلم" (متولد ۱۳۳۸ در تهران)، پژوهشگر حوزه توسعه، علوم سیاسی و تاریخ معاصر ایران که گفته میشود مشاور رئیسجمهور ایران (حسن روحانی) است. او نائب رئیس مرکز پژوهشهای علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه، عضو هیئت علمی و استاد ت مام گروه علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی است. وی در کلاسهای آزاد مؤسسه پرسش نیز تدریس میکند. محمود سریعالقلم پس از پایان دوره متوسطه به آمریکا رفت و در دانشگاه ایالتی نرتریج در رشته علوم سیاسی مشغول به تحصیل شد. وی مقطع کارشناسی ارشد و دکترا را در رشته روابط بینالملل در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی ادامه داد و فارغالتحصیل شد. تحصیلات فوق دکتری روابط بینالملل، دانشگاه اوهایو دکتری، روابط بینالملل، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی فوقلیسانس، روابط بینالملل، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی لیسانس، علوم سیاسی/مدیریت، دانشگاه ایالتی نرتریح کتابشناسی نظام بینالملل و مسئله صحرای غربی، محمود سریعالقلم، تهران: وزارت امور خارجه، دفتر مطالعات سیاسی و بینالمللی، ۱۳۶۹. سیر روش و پژوهش در رشته روابط بینالملل، محمود سریعالقلم، تهران: دانشگاه شهید بهشتی، مرکز چاپ و انتشارات، ۱۳۷۱. توسعه، جهان سوم و نظام بینالملل، محمود سریعالقلم، تهران: نشر سفیر، ۱۳۷۱. عقل و توسعهیافتگی، محمود سریعالقلم تهران: نشر سفیر، ۱۳۷۲. عقل و توسعهیافتگی (مبانی ثابت پارادایم توسعه)، محمود سریعالقلم تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۷۶. سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران: بازبینی نظری و پارادایم ائتلاف، محمود سریعالقلم، تهران: مرکز تحقیقات استراتژیک، ۱۳۷۹. عقلانیت و آینده توسعهیافتگی ایران، محمود سریعالقلم، تهران: مرکز پژوهشهای علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه، ۱۳۸۰. روش تحقیق در علوم سیاسی و روابط بینالملل، محمود سریع القلم، تهران: فرزان روز، ۱۳۸۰. جمهوری اسلامی ایران و مساله کارآمدی (گزارش پژوهشی)، محمود سریعالقلم، تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی، ۱۳۸۲. ایران و جهانی شدن: چالشها و راهحلها، محمود سریعالقلم، تهران: مرکز تحقیقات استراتژیک، ۱۳۸۴. فرهنگ سیاسی ایران، محمود سریعالقلم، ناشر: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی، ۱۳۸۶. اقتدارگرایی ایرانی در عهد قاجار، محمود سریعالقلم، تهران: فرزان روز، ۱۳۹۰. پیشوایی فراتر از زمان: درآمدی بر نظام فکری و سیره عملی امام موسی صدر، محمود سریعالقلم، موسسه تحقیقاتی امام موسی صدر، ۱۳۹۰. جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان

الکساندر سولژنیتسین نویسنده 1918 - روسیه الکساندر سولژنیتسین نویسنده 1918 - روسیه آلکساندر ایسائِویچ سولژنیتسین (دسامبر ۱۹۱۸ - ۳ اوت ۲۰۰۸) نویسنده مشهور اهل روسیه و برنده جایزه ادبیات نوبل در سال ۱۹۷۰ میلادی است. وی بخاطر افشای جنایات جوزف استالین در رمانهایش، بیست سال را در تبعید گذراند. رمانهای «مجمع الجزایر گولاگ» و «یک روز از زندگی ایوان دنیسویچ» از شاهکارهای آلکساندر سولژنیتسین هستند. آلکساندر سولژنیتسین در جنگ جهانی دوم به عنوان افسر توپخانه در ارتش اتحاد جماهیر شوروی خدمت کرده بود و به خاطر خدماتش، مدال افتخار دریافت کرده بود. اما در سال ۱۹۴۵ میلادی به خاطر نوشتن نامهای در انتقاد از جوزف استالین مورد غضب قرار گرفت و هشت سال زندانی شد. وی پس از گذراندن هشت سال در گولاگهای استالین به قزاقستان تبعید شد و در آنجا به خاطر ابتلا به سرطان معده مورد درمان قرار گرفت. او در سال ۱۹۷۴ میلادی از اتحاد جماهیر شوروی اخراج و از آنجا به آلمان غربی و سپس به سوئیس رفت و در نهایت در ایالات متحده آمریکا ساکن شد. در ۳ اوت ۲۰۰۸ وی در محل باغ ییلاقی خود به نام تروئیتسه - لیکووا در حومه شهر مسکو به علت ایست قلبی مُرد. وی را در صومعه دانسکی به خاک سپردند. این محل را آلکساندر سولژنیتسین ۵ سال قبل از مرگش انتخاب کرده بود. عدم رضایت و انتقادهای او از ساختار اداری نادرست و وجود فساد و ندانمکاری در میان مقامات بالادست شوروی و بی اعتنایی آنان به همه، جز خودشان معروف است. برخی از آثار آلکساندر سولژنیتسین عبارتند از: شعله در باد دختر بدکاره و هالو شبهای پروس نامه به رهبران شوروی صلح و تجاوز لنین در زوریخ درخت بلوط و گوساله زندگی در اتحاد شوروی جمهوری کار تانکها حقیقت را میدانند جشن پیروزی اکتبر چرخ قرمز سوالی از روسیه در پایان قرن بیستم روسیه در حال سقوط برخی از مشهورترین آثار وی به زبان فارسی نیز ترجمه شدهاند. مینو مشیری یکی از مشهورترین مترجمان آثار وی به زبان فارسی است. برخی از آثار ترجمه شده وی به زبان فارسی عبارتند از: حقوق نویسنده به زمامداران شوروی یک روز از زندگی ایوان دنیسویچ مجمع الجزایر گولاگ بخش سرطان جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان

امیر پیشداد نویسنده، ایرانی امیر پیشداد نویسنده، ایرانی نویسنده جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان

محمدهادی محمدی نویسنده، ایرانی 1340 - تهران محمدهادی محمدی نویسنده، ایرانی 1340 - تهران محمدهادی محمدی پژوهشگر و نویسنده داستانهای کودکان است. در دوره پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ دبیرستان را به پایان رسانده و پس از آن از بیست و دو سالگی نوشتن را به طور حرفهای برای بزرگسالان و کودکان آغاز کردهاست. نخستین داستانی که منتشر کرده است فضا نوردها در کوره آجر پزی (۱۳۶۷) است که زندگی دو کودک روستایی را که در کوره آجرپزی کار میکنند، روایت میکند. این داستان در سال ۱۳۶۸ برنده عنوان کتاب سال از سوی مجله سروش نوجوان شد. پس از آن او تا سال ۱۳۷۳ چندین عنوان کتاب دیگر منتشر کرد. از این سال به شاخهای دیگر از کار در حوزه ادبیات کودکان یعنی نقد و پژوهش نیز پرداخت. از سال ۱۳۷۵ به همراه زهره قایینی کار بزرگ پژوهش روی موضوع تاریخ ادبیات کودکان ایران را آغاز کرد. در کنار آن محمدی در زمینههای دیگر نقد و پژوهش و همچنین داستاننویسی در حوزه ادبیات کودکان و بزرگسالان نیز کار کرد. از سال ۱۳۷۷ محمدی طرح آموزش خلاق کودک محور را در ایران پایه گذاشت که برآیند آن چندین کتاب آموزشی ویژه در این حوزه است. محمدی همچنین در حوزه ترجمه متنهای تئوریک ادبیات کودکان فعال است. محمدی در سال ۲۰۰۶ برای نوشتن آثارش در زمینه ادبیات کودکان و نوجوانان از سوی شورای کتاب کودک به عنوان کاندیدای جایزه هانس کریستین آندرسن به هیئت داوران این جایزه معرفی شد. جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان

فرهاد بابایی نویسنده، ایرانی 1356 - تهران، ایران فرهاد بابایی نویسنده، ایرانی 1356 - تهران، ایران فرهاد بابایی متولد ۱۳۵۶ در تهران از سال ۱۳۷۶ شروع به نویسندگی کرده است. وی از سال ۱۳۸۱ به مدت ۵ سال دانشجوی کارگاه ادبیات خلاقهی مجلهی کارنامه زیر نظر آقای محمد محمدعلی بود. وی همچنین نویسندهی گفتار متن فیلم مستند ۱۰۰ ثانیهای «اهالی محترم» به کارگردانی سارا رحیمزاده بوده است که برندهی جایزهی دوم بهترین فیلم مستند جشنواره فیلمهای ۱۰۰ ثانیهای سال ۱۳۹۱ تهران و برندهی جایزه کوتاهترین و پرمعناترین فیلم اولین جشنوارهی فیلم «کهلار» کردستان ۲۰۱۳ گردید. جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان

پیتر بروک انگلیسی، نمایشنامه نویس 1925 - لندن پیتر بروک انگلیسی، نمایشنامه نویس 1925 - لندن پیتر استفان پل بروک کارگردان نوآور تئاتر و سینمای بریتانیایی است. او با بدعت و تاثیرگذاری بر تئاتر معاصر با بهکارگیری عناصر تئاتر شرق به شهرت رسید. پیتر بروک در سال ۱۹۲۵ در لندن زاده شد و و تحصیلات خود را در رشته تئاتر در دانشگاه آکسفورد گذارند. او همچنین تعدادی فیلم مهم را در انگلستان و فرانسه کارگردانی کردهاست. آثار نمایشی بروک تحت تاثیر تئاتر روایی برتولت برشت و نگاه تیره اجتماعی جان کت، محقق آثار شکسپیر است. نخستین اثر سینمایی او یک فیلم کوتاه به نام سفر احساسی است که آن را هنگام تحصیل در آکسفورد کارگردانی کرد. در بیست سالگی نخستین اجرای تئاتر را با کارگردانی نمایش شاه جان (با بازی پل اسکافیلد) تجربه کرد. پس از آن در لندن، مسکو، پاریس و نیویورک نمایشهای متعددی را بر روی صحنه برد. بروک برخی از نمایشهایش را به فیلم برگردانده است. جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان

سپیده شاملو ایرانی، نویسنده ۱۳۴۷ - سپیده شاملو ایرانی، نویسنده ۱۳۴۷ - سپیده شاملو (زاده اسفند ماه ۱۳۴۷) نویسنده ایرانی است. سپیده شاملو کارشناسی زبان انگلیسی دارد. مدتی مقالاتی درباره سینما نوشت و با انتشار رمان انگار گفته بودی لیلی به عنوان داستاننویس مطرح شد. جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان

لوئیجی پیراندلو نویسنده متولد: ۱۸۶۷ سیسیل، ایتالیا لوئیجی پیراندلو نویسنده متولد: ۱۸۶۷ سیسیل، ایتالیا لویجی پیراندلو متولد ۲۸ ژوئن ۱۸۶۷، نمایشنامهنویس و رماننویس ایتالیایی بود که در سال ۱۹۳۴ برندهٔ جایزه نوبل ادبیات شد. داستانهای کوتاه او نیز شهرت زیادی دارد. وی از نویسندگان معروف قرن بیستم ایتالیا است. پیراندلو در نخستین کوشش خلاقش مراثی رم گوته را ترجمه کرد و بعد از ملاقاتش با کاپوانا، نویسندهٔ سیسیلی، همهٔ توجهش را بر ادبیات داستانی ناتورالیستی متمرکز کرد. او در سال ۱۸۹۳، نخستین رمان خود، مطرود را نوشت . وی مدتها استاد سبکشناسی دانشگاه رم بود. وی تا بعد از جنگ جهانی اول در کارش ناشناخته بود. تا اینکه نمایشنامهای از او با نام "شش کاراکتر در جستجوی یک نویسنده" شهرتی ناگهانی برایش آورد. پیراندلو از خانوادهای ثروتمند بود که در یک منطقه رشد نیافته و خشن زندگی میکردند. جایی که هر کسی مجبور بود خودش از حقوقش دفاع کند. بنابراین، او خیلی زود تحت تأثیر بی عدالتی و ستم موجود بین مردم قرار گرفت. پیراندلو زندگی آسانی نداشت. علاوه بر سختیهایی که از ورشکستگی پدرش در تجارت برایشان ایجاد شد، موضوع دیگر اختلال روانی زنش بود که پیراندلو در خانه از او مراقبت میکرد. پیراندلو با توجه به علاقهای که نسبت به درونیات افراد داشت، شخصیت نقشهای داستانی اش را بیشتر با قرار دادن آنها در موقعیتهای خیالی کاوش میکرد تا شرایط واقعی. امروزه پیراندلو به عنوان یکی از تأثیر گذارترین نمایشنامه نویسان قرن بیستم شناخته میشود. آثار مهم وی عبارتند از: درد مطبوع، عشق بدون دلبستگی، سفیدیها و سیاهیها، مسخرهٔ مرگ و زندگی، نوبت، زمان، زن مطرود، هانری چهارم، بیست داستان. جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان

کامران دیبا نویسنده، ایرانی 1315 - تهران کامران دیبا نویسنده، ایرانی 1315 - تهران کامران دیبا (طباطبایی) (زاده ۱۴ اسفند ۱۳۱۵ در تهران) معمار معاصر، برنامهریز شهری و نقاش ایرانی است. او از نوادگان خاندان طباطباییها و پسر عموی شهبانوی پیشین ایران، فرح دیبا است. دیبا در رشته معماری دانشگاه هوارد در شهر واشنگتن دی سی تحصیل کرد. در سال ۱۹۶۴ در این رشته فارغالتحصیل شد و پس از آن به مدت یک سال تحصیلات تکمیلی را در رشته جامعهشناسی ادامه داد. در سال ۱۹۶۶ به تهران بازگشت و یک سال بعد رئیس و طراح ارشد شرکت مهندسین مشاور «DAZ» شد. «DAZ» در ایران پروژههای بزرگ و گوناگونی به انجام رسانید و به سرعت توسعه یافت به طوری که در سال ۱۹۷۷، صدوپنجاه پرسنل داشت. دیبا در ایران صرفاً در بخش دولتی فعالیت میکرد. وی به سنتهای بومی و هم چنین نیازهای جامعه شهری مدرن و اثر متقابل انسان علاقهمند بود. بناهای زیبا و ماندگاری چون موزه هنرهای معاصر تهران، فرهنگسرای نیاوران و فرهنگسرای شفق از کارهای اوست که با حمایت ضمنی دخترعموی هنردوستش، فرح دیبا، در دوران قبل از انقلاب به ثمر رساند. پروژه نیمهتمام «شهر جدید شوشتر» (۱۹۷۴-۸۰) در خوزستان که وی معمار و برنامهریز آن بود بیشترین موفقیت خود را مرهون الگوهای ساختاری و گونههای ساختمانی سنتی است که دیبا مورد استفاده قرار دادهاست. وی این شیوه را جای گزین طراحی بر اساس الگوهای غربی- که مورد حمایت افراد با نفوذ و سردمداران بود_ نمود. این شهر با ظرفیت جمعیتی بالغ بر ۳۰۰۰۰ نفر در راستای یک شاهراه اصلی ارتباطی طراحی شد. چهار راهها میادین عمومی و محلههای کوچک در اطراف آن شکل میگرفتند و وجود باغها و بازارها زندگی اجتماعی را تقویت میکرد. بناهای آجری شاعرانه دیبا معماری شاخصی را خلق میکند که زیبا و با شکوهاست. دیگر کارهای شاخص وی در ایران شامل چندین ساختمان در دانشگاه جندی شاپور (۱۹۷۶-۸) است. اما بنایی که شاید شناخته شدهترین اثر وی باشد موزه هنرهای معاصر تهران (۱۹۷۶) است که با سقفهای نیم هلالی اش یاد آور باد گیرهای سنتی ایران است. وی موسس و هم چنین اولین مدیر موزه بود.(۱۹۶۷-۸) دیبا به عنوان مشاور و برنامه ریز شهری در وزارت مسکن و توسعه شهری ایران خدمت کرد. هم چنین دفتر وی طرح جامعی برای برخی شهرها ارائه داد که از جمله آنها خرمشهر بندری مهم در خلیج فارس است. جایی که وی با طراح یونانی A.Doxias که در بخش خصوصی فعالیت میکرد همکاری کرد. وی در سال ۱۹۷۷ ایران را به قصد زندگی در پاریس و واشنگتن دی سی ترک کرد تا به صورت شخصی کار کند. پروژههای وی شامل طرحهای خانه سازی در ویرجینیا و طرح توسعه هتلها در اسپانیا ست. وی در سال ۱۹۷۷ به عنوان منتقد با دانشگاه «کرنل» همکاری کرد. دیبا به عنوان یک نقاش چندین نمایشگاه انفرادی در ایران بر پا کرد. وی هم چنین گردآورنده و واسطه فروش آثار نقاشی معاصر غرب بود. از میان آثار او که در یک دوره ۱۲ ساله (از سال ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۷) طراحی و اجرا شدهاند میتوان از موزه هنرهای معاصر، فرهنگسرای نیاوران، پارک شفق (یوسف آباد) و برخی بناهای دانشگاه شهید چمران اهواز را نام برد. در سالهای آخر کار حرفهای اش در ایران، پروژهٔ شهرک شوشتر نو را طراحی کرد که برنده جایزه معماری آقا خان شد و در نمایشگاه آثار معماری و شهرسازی قرن بیستم، که به مناسبت فرارسیدن سال ۲۰۰۰ در لوسآنجلس برگزار شد، به عنوان طرح برگزیده در مجموعه آثار معماری و شهرسازی جهان به نمایش گذاشته شد. این کار و کارهای دیگر او در مجلات معماری و شهرسازی سایر کشورها نیز معرفی شدهاند. جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان

آنتوان چخوف نمایشنامه‌نویس، نویسنده متولد: ۱۸۶۰ تاگانروک، روسیه آنتوان چخوف نمایشنامهنویس، نویسنده متولد: ۱۸۶۰ تاگانروک، روسیه چخوف در ۲۹ ژانویه‏ ۱۸۶۰ در شهر تاگانروک، در جنوب روسیه، شمال قفقاز، در ساحل دریای آزوف به دنیا آمد. پدربزرگ پدریاش در مِلک کُنت چرتکف، مالک استان وارنشسکایا، سرف بود. او توانست آزادی خود و خانوادهٍ خود را بخرد. پدرش مغازهٔ خواربار فروشی داشت. او مرد مذهبی خشنی بود و فرزنداناش را تنبیه بدنی میکرد. روزهای یکشنبه پسرانانش (او ۵ پسر داشت که آنتوان دومین آنها بود.) را مجبور میکرد به کلیسا بروند و در گروه همسرایانی که خودش تشکیل داده بود آواز بخوانند. اگر اندکی ابراز نارضایتی میکردند آنها را با چوب تنبه میکرد. همچنین آنها را در ساعاتی طولانی، حتا در زمستانهای سرد، در مغازهاش به کار میگرفت. آنتوان در ۱۸۶۷ در هفت سالگی تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسهٔ دینی یونانی آغاز کرد اما دو سال بعد در کلاس اول مدرسهٔ عادی به تحصیل خود ادامه داد. پدر چخوف شیفتهٔ موسیقی بود و همین شیفتگی او را از داد و ستد باز داشت و به ورشکستگی کشاند کليسايی در شهر تاگانروک که چخوف در آن در تاریخ ده فوریه ۱۸۶۰ غسل تعمید داده شد. و او در سال ۱۸۷۶ از ترس طلبکارانش به همراه خانواده به مسکو رفت و آنتوان تنها در تاگانروک باقیماند تا تحصیلات دبیرستانیاش را به پایان ببرد. او در سالهای پایانی تحصیلات متوسطهاش در تاگانروک به تآتر میرفت و نخستین نمایشنامهٔ خود را به نام بیپدری و بعد کمدی آواز مرغ بیدلیل نبود را نوشت. او در همین سالها مجلهٔ غیررسمی و دستنویس الکن را منتشر میکرد که توسط برادراناش به مسکو هم برده میشد. برادر بزرگاش، آلکساندر پاولویچ چخوف در سال ۱۸۷۶ به دانشگاه مسکو رفت بود و در رشتهٔ علوم طبیعی دانشکدهٔ ریاضی-فیزیک مشغول تحصیل بود و در روزنامههای فکاهی مسکو و پتربورگ داستان مینوشت. آنتوان نیز در ۱۸۷۹ تحصیلات ابتدایی را تمام کرد و به مسکو رفت و در رشتهٔ پزشکی در دانشگاه مسکو مشغول تحصیل شد. چخوف در نیمه سال ۱۸۸۰ تحصیلات دانشگاهی خود را در رشتهٔ پزشکی در دانشگاه مسکو آغاز کرد. در همین سال نخستین مطلب او چاپ شد برای همین این سال را مبدا تاریخی آغاز نویسندگی چخوف برمیشمارند. جخوف در نامهای به فیودور باتیوشکوف مینویسد:«نخستین تکهٔ ناچیزم در ۱۰ تا ۱۵ سطر در نشریهٔ «دارگون فلای» در ماه مارس یا آوریل ۱۸۸۰ درج شد. اگر آدم بخواهد مدارا کند و این نوشتهٔ ناچیز را آغازی بهحساب بیاورد، بنابر این سالگرد (بیست و پنجسال نویسندگی) من زودتر از ۱۹۰۵ فرا نخواهد رسید.» آنچه چخوف به آن اشاره میکند درواقع داستان کوتاهی است به نام «نامهٔ ستپان ولادیمیریچ اِن، مالک اهل دُن، به همسایهٔ دانشمندش، دکتر فریدریخ» که در مجلهٔ سنجاقک شمارهٔ ۱۰ منتشر شد. او در سالهای ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۴ علاوه برآموختن پزشکی در دانشگاه مسکو با نامهای مستعاری مانند: آنتوشا چخونته، آدم کبدگندیده، برادر برادرم، روور، اولیس... به نوستن بیوقفهٔ داستان و طنز در مجلههای فکاهی مشغول بود و از درآمد حاصل از آن زندگی مادر، خواهر و برادراناش را تامین میکرد. او در ۱۸۸۴ به عنوان پزشک فارغالتحصیل شد و در شهر واسکرسنسک، نزدیک مسکو، به طبابت پرداخت. اولین مجموعه داستاناش با نام قصههای ملپامن در همین سال منتشر شد و اولین نقدها دربارهٔ او نوشته شد. در دسامبر همین سال هنگامی که چخوف ۲۴ ساله بود اولین خلطهای خونی که نشان از بیماری مهلک سل داشت مشاهده شد. جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان

مرجان ریاحی شاعر، نمایشنامه نویس، نویسنده، ایرانی 7 اردیبهشت 1349 - اصفهان مرجان ریاحی شاعر، نمایشنامه نویس، نویسنده، ایرانی 7 اردیبهشت 1349 - اصفهان مرجان ریاحی فارغ التحصیل رشته مدیریت بازرگانی از دانشگاه تهران و فیلمنامه نویسی حرفه ای از مرکز آموزش فیلمسازی است . او در 8 سالگی نخستین داستان کوتاه خود به نام دخترک زیبا و در 11 سالگی نخستین رمان خود به نام شهر عروسک ها را، نگاشت . تا کنون آثار زیر از وی به چاپ رسیده است : اشاره ها ( مجموعه داستان ) یک کتاب قشنگ ( داستانی برای کودکان ) پرچینی از اقاقیا (رمان ) برداشت آزاد ( نمایشنامه ) زرافه ی سفید ( داستانی برای کودکان ) و مسافر زوریخ (شعر ) .تعدادی از آثار کوتاه او نیز به زبان های انگلیسی و ترکی استامبولی ترجمه شده و در آمریکا و ترکیه به چاپ رسیده است. در عرصه ی تاتر و سینما وی چندین فیلم کوتاه ساخته ونویسندگی و کارگردانی نمایش نامه های متعددی را نیز به عهده داشته وی به عنوان نویسنده در تهیه 3 فیلم کوتاه و بلند دیگر نیزهمکاری داشته است . مرجان ریاحی در حال حاضر ساکن اصفهان است و ادبیات داستانی وپس از آن ادبیات نمایشی دل مشغولی های اصلی اوهستند. وی تا کنون موفق به دریافت بیش از 30 جایزه در عرصه های ادبی و هنری شده است. جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان