کتاب ابله اثر فئودور داستایوفسکی با ترجمه مهری آهی توسط انتشارات خوارزمی در 1066 صفحه به چاپ رسیده است.
«فئودور داستایفسکی» در سال 1821 به دنیا آمد و در حومه ی مسکو بزرگ شد. او در خانواده ای نسبتاً مرفه زندگی می کرد؛ پدرش پزشکی موفق بود و در بیمارستانی خیریه کار می کرد که به افراد فقیر و بی چیز خدمات ارائه می داد. خانه ی آن ها بخشی از مجتمع بیمارستان بود، بنابراین فئودور جوان، از همان ابتدای زندگی در معرض تجربیاتی قرار گرفت که کودکان هم سن و سالش از آن ها در امان بودند. پدر و مادر فئودور نیز مانند اکثریت مردم در حکومت تزاری روسیه، مسیحی ارتدکس بودند و به همین سبب، اعتقادات مذهبی و ایمان داستایفسکی در اوایل زندگی اش روز به روز عمیق تر و قوی تر می شد.
داستایفسکی پس از فارغ التحصیلی، مدتی را به عنوان مهندس مشغول به کار شد. شروع قماربازی او در همین دوران بود و قمار و باختن پول تا مدت های مدید، مثل طاعون به جان زندگی اش افتاد.
او در اواخر دهه ی بیست زندگی اش، با گروهی از نویسندگان رادیکال و روشنفکران سیاسی دوست شد. فئودور در فعالیت های آن ها به طور جدی شرکت نمی کرد. اما زمانی که حکومت تصمیم به سرکوب گرفت، داستایفسکی را نیز در زمره ی براندازان و آشوبگران به شمار آوردند و حکم قرارگیری اش در برابر جوخه ی آتش صادر شد.
این اثر اولین بار در سال 1868 در پاورقی روزنامه‌ی معروف روسی به‌ نام روسکی ویستنیک منتشر شد و پس از آن در سال 1874 در چهار جلد و دو مجلد در سن‌ پترزبورگ به چاپ رسید. این رمان پرحجم و طولانی داستانی بسیار واقع‌گرایانه است که شرایط جامعه را موشکافی می‌کند. شخصیت اصلی داستان این رمان «پرنس مشکین» است که پس از ابتلا به بیماری صرع، از سوئیس به روسیه بازمی‌گردد. او هنگام بازگشتش در قطار با «راگوژین» و زنی به نام «ناستازیا» آشنا می‌شود و در میان اتفاق‌های جدید قرار می‌گیرد.