در هنگامه ی چالش فرهنگ دینی خاور میانه و شمال افریقا نسبت به مغرب زمین -که اصطلاحا "برخورد تمدن ها"خوانده می شود-به یک جنبه کمتر توجه شده:طیف رنگ های مادون قرمز تا ماوراء بنفش درداخل هر فرهنگ،و خصومت خرده فرهنگ ها که گاه آشتی ناپذیرتر از برخورد فرهنگهای دو ملت به نظر می رسد.یک خرده فرهنگ ایران عمیقا خاورمیانه ای و صحرایی است. در حالی که بخشی دیگر از همین جامعه خودرا ذاتا،ونه تنها از نظر گرایش سیاسی،در حوزه ی فرهنگ اقوام اروپایی نژاد می داند. بد گمانی،بد دلی،ناسازگاری لایه های خرده فرهنگی،در نبردی محلی و درونی،موضوع مشاهدات این کتاب است.چنین نبردهایی سبب گرفتاریهای بین المللی و تاحد زیادی تعیین کنند ی نتیجه ی کشمکش های ایران با قدرت های خارجی است. خرده فرهنگ های سرزمینی ایران نام دارد همواره شکست از مهاجم خارجی را به سازش در میان خود ترجیح داده اند.اولی مرثیه ای است عظیم،دومی حقارتی است غیر قابل تصور.
