ساتیاجیت رای، فیلمساز هندی، در میان استادان سینمای جهان به کارگردانی با رهیافت انساندوستانه شهرت دارد. او فیلمهایش را به زبان بنگالی میساخت، زبانی که مردم بنگال غربی، ایالت هند شرقی، و بنگلادش به آن سخن میگویند. رای در فیلمهایش طیفی از شخصیتها و گسترهای از موقعیتها را به کار میگرفت که سینمای عامهپسند هند با آنها بیگانه بود و تماشاگران هندی نیز بنا به عادت و نیز حدود آگاهیشان توجه چندانی به اینگونه موضوعات در فیلمها نداشتند. او مناسبات واقعی مردم هند را بر پردهی سینما آورد؛ روستانشینان، طبقهی متوسط شهری، روشنفکران، ثروتمندان، بلندآوازگان، کارآگاهان، پادشاهان و دیگر مردم. آنچه در این مجموعه آمده، گزیدهی پنج مقاله از کتاب "مقدمهای بر مجموعه مقالات خود" نوشتهی "رای" و یک سخنرانی است که مستقلا در یکی از نشریههای انگلیسی زبان کلکته و سپس در یک فصلنامهی معتبر انگلیسی چاپ شده است "رای" بر این عقیده بود که: من در شرایط خاصی در بنگال فیلم ساختهام که ممکن است پارهای نکات از تجربهها و شیوههای کارم درخور توجه باشد، حداقل برای آنهایی که در کشور ما (هند) میخواهند در این راه گام بردارند، اما از مشکلات و خطرهای آن آگاه نیستند. و همین عقیده بود که وی را به نگارش این مقالات واداشت.
