این اثر حاصل گزینشی دقیق از مجموعه قصه‌های کهن و افسانه‌های جاودان هزارویک‌شب است که با نگاه تخصصی و خلاقانه محمود دولت‌آبادی، گردآوری شده است. دولت‌آبادی در بخشی از مقدمه خود نحوه گزینش آثار را این طور روایت می‌کند: «پس این حمکت حیات‌بخش هزارویک شب یعنی زنده‌ماندن زنِ محکوم به مرگ از برکت افسانه‌سازی و افسون‌گری، نکته‌ی مهمی است که افسون و افسون‌گری‌ها و جادوگری‌ها و خیال‌پردازی‌های بسیار دور از واقعیت را توجیه می‌کند… در این مجموعه دید و نگاه من به انتخاب قصه‌ها سه محور اساسی دارد، به دور از توهمات افسون‌گرانه و آن سه محور عبارت است از عشق، هنر و موسیقی، طنز… بدیهی است عشق‌هایی که در این کتاب به حکایت درآمده بسیار شدید و در زمره همان عشق‌های افسانه‌ای‌ست…»