آرتورو باندینی به‌دنبال رؤیایش، رؤیای بزرگ نویسندگی، سرانجام خانه را رها می‌کند و وارد لس‌آنجلس، این شهر عجیب و بیگانه می‌شود. او روزها و هفته‌های پرتنش و خالی از آرامشی را می‌گذراند و هنوز نمی‌داند چقدر با آرزوی بزرگ و همیشگی‌اش فاصله دارد. آیا تا پایان این راه، رؤیاهایش ناتمام خواهند ماند؟ آیا او کنجی برای نوشتن، برای همیشه نوشتن خواهد یافت؟ ناامیدی و امیدواری‌ هرلحظه او را از شوق برای زندگی خالی و پر می‌کنند. آرتورو دیگر در همهمه‌ی شهر بزرگ، یک غریبه‌ی سرگردان است. جان فانته در چهار اثر خود با نام چهارگانه‌ی آرتورو باندینی (،«تا بهار صبر کن، باندینی»، «از غبار بپرس» در سال ۱۹۳۹، «رویاهایی از بانکر هیل» و «جاده لس آنجلس») از روزگار معمولی یک‌ انسان پردغدغه می‌نویسد و تمام مونولوگ‌های آرتورو در متن داستان، لحظه‌به‌لحظه یک ویژگی شخصیتی او را بازگو می‌کنند. رمان «از غبار بپرس» سومین اثر از این مجموعه است. این رمان ما را با شخصیت باندینی در جوانی و حتی شخصیت واقعی فانته بیشتر آشنا می‌کند.