یک کمدیِ سیاه درباره تبعیض و رنجی که زنانِ جامعه‌ای عقب‌مانده به آن دچارند. جنیفر کلمنت در رمان دعا برای ربوده‌شدگان داستان روستایی محروم در مکزیک را روایت می‌کند که ساکنان آن همه زن هستند؛ در این روستا زنان و دختران در وضعیتی نا امن و پُر اضطراب به سر می‌برند، چرا که روستا عرصه جولان قاچاقچی‌هایی است که دختران را می‌ربایند و برای بردگی با خود می‌برند. مادران برای اینکه دخترانشان به چنگ قاچاقچی‌ها نیفتند به انواع ترفندها متوسل می‌شوند؛ ترفندهایی نظیر آنچه که در سطرهای آغازین رمان می‌خوانید: «مادرم سوت زد و گفت " خب حالا ما تو رو زشت می‌کنیم. " دهانش آن‌قدر به من نزدیک بود که تُفش می‌پاشید روی گردنم. بوی آبجو از دهانش می‌زد بیرون. داشتم توی آینه نگاهش می‌کردم که یک تکه زغال را روی صورتم می‌مالید. به‌زمزمه گفت " چه زندگی وحشتناکی. " این اولین خاطره من از اوست. یک آینه کهنه و تَرَک‌خورده را گرفت جلوِ صورتم. باید تقریباً پنج‌ساله بوده باشم. ترک روی آینه چهره‌ام را دوتکه نشان می‌داد. در مکزیک بهترین چیز این است که یک دختر زشت باشی.